Informatyka dla Humanistów

 


Pierwszy w Polsce, nowatorski program kształcenia na kierunku INFORMATYKA adresowany do osób nie posiadających zdolności w zakresie nauk technicznych!!!


Program informatyki dla humanistów zrodził się w Społecznej Akadmii Nauk w oparciu o następujące spostrzeżenie:
Informatyka wkracza do wszystkich obszarów działalności człowieka, w szczególności dotyka najważniejszych dziedzin jego funkcjonowania tj.

  1. komunikowania się (człowiek istotą społeczną działającą w grupie);
  2. wymiany dóbr (handel i rozliczenia elektroniczne);
  3. rozrywki i wypoczynku (to jedna z najważniejszych potrzeb człowieka);
  4. pracy (narzędzia informatyczne występują na większości stanowisk pracy);
  5. kontakty z urzędami (urzędy administracji publicznej, banki, instytucje ochrony zdrowia itd.);
  6. organizacja domu (urządzenia domowe – AGD, RTV, inteligentne systemy obsługi i rozrywki domowej, opieki nad dzieckiem czy osobami starszymi, chorymi, niepełnosprawnymi);
  7. zdrowie (diagnostyka, monitoring chorych, leczenie).


Wszystkie wymienione obszary działalności wymagają dwu rodzajów specjalistów. Pierwszy rodzaj to technicy odpowiedzialni za budowanie i konserwację odpowiednich systemów czyli specjaliści z informatyki technicznej. Drugi rodzaj to specjaliści potrafiący dobrać odpowiednie narzędzia i metody informatyki do potrzeb konkretnego człowieka lub grupy ludzi znajdujących się w danej specyficznej sytuacji życiowej, zawodowej, rodzinnej. Specjaliści potrafiący rozmawiać z ludźmi, rozumiejący ich potrzeby i brak doświadczenia w obcowaniu z wyrafinowanymi rozwiązaniami technicznymi czyli informatycy społeczni. Różnica pomiędzy tymi dwoma zawodami jest mniej więcej taka jak pomiędzy projektantem wnętrza (stylistą) a wykonawcą (murarzem, tynkarzem czy płytkarzem).
Wszystkie uczelnie kształcą obecnie jedynie w zakresie informatyki technicznej, pomimo ogromnego, rosnącego zapotrzebowania na ten drugi typ usług. Lukę wypełniają samoucy – albo informatycy technicy, którzy we własnym zakresie uzupełniają wiedzę społeczną, albo nieinformatycy, którzy doszkalają się w zakresie informatyki. My chcemy profesjonalnie kształcić specjalistów w nowym zawodzie informatyka społecznego, zawodzie uwzględniającym oba przedstawione aspekty.
Absolwent informatyki dla humanistów będzie inżynierem informatyki, a więc otrzyma wykształcenie kierunkowe takie jak wymagają tego standardy kształcenia dla kierunku informatyka uzupełnione o przedmioty specjalistyczne dostosowane do przedstawionego wyżej profilu zawodowego (m.in. psychologię oraz socjologię). Przygotowana oferta adresowana jest przede wszystkim do osób, które nie posiadają zdolności w zakresie nauk ścisłych (matematyka, fizyka) czy technicznych – posiadają natomiast zainteresowania i zdolności humanistyczne oraz społeczne. Taki profil osobowościowy daje większe możliwości w zakresie projektowanej przez nas specjalności i w przyszłej pracy zawodowej. Z tego powodu program kształcenia kierunkowego został zmodyfikowany i dostosowany do humanistycznego typu osobowości studenta. Te same standardowe cele kształcenia osiągane będą innymi metodami nauczania (nauczanie przez proste przykłady, projekty, pracę w grupie i poglądowe przedstawianie prezentowanej wiedzy z dużym naciskiem na kształtowanie nabywanych umiejętności).

 

Proponowane specjalności:


1. Informatyka społeczna – specjalność adresowana do osób, które w przyszłej pracy zawodowej chcą wykorzystywać narzędzia i metody informatyki w takich obszarach jak praca socjalna, wspomaganie osób starszych, niepełnosprawnych i wykluczonych społecznie, resocjalizacja, psychologia, socjologia oraz szeroko rozumiana edukacja – nauczyciele, prowadzący kursy i szkolenia, różnego rodzaju treningi – w szczególności nauczanie wspomagane elektronicznie i nauczanie zdalne


2. Technologie społeczeństwa informacyjnego – specjalność będąca absolutną nowością. Obejmować ona będzie przede wszystkim problematykę szeroko rozumianego komunikowania się we współczesnym społeczeństwie – od przekazu informacyjnego począwszy poprzez wszelkiego rodzaju przekazy mające na celu intencjonalne oddziaływanie na człowieka (promocja, reklama, polityka), na przekazie emocjonalnym skończywszy (przekaz artystyczny). W programie specjalności uwzględnione zostaną nie tylko technologie lecz również wykorzystanie narzędzi informatycznych w zarządzaniu oraz semantycznym i wizualnym kształtowaniu przekazu. Główny nurt nauczania związany będzie oczywiście z mediami cyfrowymi, ze szczególnym uwzględnieniem przyszłościowych technologii interaktywnych i wirtualnej rzeczywistości 3D, zwłaszcza w rozrywce.
 

3. Informatyka finansowo bankowa– specjalność bardzo użytkowa, zapewniająca zatrudnienie w bardzo chłonnym i dynamicznie rozwijającym się sektorze usług finansowych. Studenci zaznajamiani będą z systemami finansowo-księgowymi przedsiębiorstw, z systemami bankowymi w tym z rozliczeniami elektronicznymi. Dużo uwagi poświęcone będzie zewnętrznym usługom finansowym (zdalnym) oraz zagadnieniom bezpieczeństwa systemów informatycznych.


4. Informatyka w administracji publicznej – to niezwykle szybko rozwijający się obszar zastosowań informatyki. Ustawa o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz unijne uregulowania w tym zakresie wymuszają informatyzację procesu obsługi obywatela przez urzędy publiczne. Dotyczy to takich instytucji jak urzędy skarbowe, wszystkie wydziały urzędów gminnych, powiatowych, wojewódzkich i szczebla centralnego, związanych z zakładaniem i prowadzeniem działalności gospodarczej, oddziałów NFZ, policji, służby celnej, wymiaru sprawiedliwości i wielu innych. Szacuje się, że potrzeby zatrudnieniowe w tym obszarze wynosić będą kilka tysięcy nowych wykwalifikowanych informatyków. Program specjalności koncentruje się na systemach informatycznych przeznaczonych dla tego sektora.

 

Słów kilka o obawach związanych z przedmiotami ścisłymi i technicznymi:

 

O matematyce
Kiedy chcemy dojść do jakiegoś celu mamy zwykle wiele dróg do wyboru. Jedne prosto, można powiedzieć na przełaj prowadzą do punktu końcowego, choć są najeżone potężnymi przeszkodami, a często barierami nie do pokonania przez zwykłego śmiertelnika, inne kręte, okrężne wymagają więcej czasu i cierpliwości ale za to łatwiejsze do przebycia. Podobnie jest z nauczaniem matematyki. Zwykle natrafiamy na standardowego przewodnika – wyszkolonego alpinistę a jak mamy pecha to na zawodowego kaskadera, który uważa, że najlepiej zmierzać do celu na przełaj, pokonując, z jego punktu widzenia bez trudu, napotkane przeszkody – straszne rozpadliny i niebotyczne urwiska. Tak zwykle wygląda klasyczne nauczanie matematyki czy fizyki.
Już od dawna wiadomo, że umysły ścisłe, o ponad przeciętnych zdolnościach matematycznych stanowią ledwie kilka procent populacji naszego społeczeństwa. Czy musimy zatem, w imię oczywistej potrzeby poznania matematyki, być skazanymi na tortury ustalonych dawno temu i dla większości zawodowców jedynie słusznych procedur? Jeśli istnieją, a wiadomo, że istnieją inne drogi poznania matematyki, to nie musimy.
Zespół nauczycieli akademickich skupiony w Instytucie Technologii Informatycznych SWSPiZ postanowił zmierzyć się z tym problemem. Proponując informatykę dla humanistów nie mamy innego wyjścia, musimy opracować taką formułę nauczania matematyki – inną niż tradycyjne, która przemówi do Waszych umysłów. To wielkie wyzwanie, przede wszystkim dla nas, ale postanowiliśmy, że tam gdzie będzie ciężko poprosimy przewodników o poszukanie łatwiejszej drogi. Zapraszamy Was do wspólnego przedsięwzięcia, które będzie wyzwaniem dla nas wszystkich. Uczyć się będziecie nie tylko Wy ale i my, my tego jak najlepiej uczyć Was.

O technice…
Przygotowując koncepcję nowej formuły nauczania informatyki, a więc analizując rolę informatyki i funkcje jakie spełnia we współczesnym społeczeństwie, ze zdumieniem stwierdziliśmy, że tak na prawdę przestała ona być nauką techniczną, a stała się dyscypliną przynależną do nauk społecznych. To w tym obszarze informatyka ma najwięcej do powiedzenia i tam najbardziej oddziaływuje, gdyż zmienia życie ludzi – życie społeczeństwa. W tym sensie nadchodzi czas na humanistów w informatyce. Oczywiście, informatyka u swych korzeni nie przestała być nauką inżynierską choć wypączkowała w obszary dalekie od techniki. Z punktu widzenia potrzeb współczesnego społeczeństwa te nietechniczne komponenty informatyki nabierają pierwszorzędnego znaczenia i będą decydować o możliwościach zatrudnienia absolwentów tego kierunku.
Przytoczone na początku porównanie „informatyka społecznego” do projektanta, a informatyka technicznego do wykonawcy czy serwisanta już dziś znajduje odzwierciedlenie w hierarchii zawodowej – kierownikami (szefami) zespołów informatycznych czy menagerami zarządzającymi działami IT często nie są informatycy a przedstawiciele bardzo odległych od nauk technicznych profesji. Decydujące znaczenie mają w tym przypadku takie cechy osobowości jak zdolność do samodzielnego rozwiązywania problemów, poszukiwania nowych innowacyjnych rozwiązań, umiejętność kierowania zespołami, komunikowania się z ludźmi, współpracy przy rozwiązywaniu problemów. Okazuje się, że w tych obszarach osoby o humanistycznym umyśle radzą sobie lepiej. Dodatkowo, „humanistom” sprzyjają przemiany strukturalne jakie zachodzą wśród „producentów” narzędzi informatycznych. Ogromny postęp w tej dziedzinie i tempo rozwoju doprowadziły do wyodrębnienia się nielicznej grupy potężnych korporacji, które zmonopolizowały rynek i wyznaczają kierunki rozwoju. Informatycy pozostający poza tymi korporacjami liczą się coraz mniej – stają się zwykłymi technikami, którzy tylko „układają klocki” i je serwisują. Natomiast społeczne funkcje systemów informatycznych wymagają wyłonienia zupełnie nowego typu zawodu (zawodów) – my go określamy mianem „informatyk społeczny”. Zapotrzebowanie na taki profil zawodowy pojawiło się stosunkowo niedawno i lawinowo rośnie.